ΤΕΛΟΣ

   Χτες έκλαιγα όλο το βράδυ.... Ναι ντρέπομαι που το παραδέχομαι αλλά είναι αλήθεια..... Έτσι όπως καθόμουν και σκεφτόμουν κλαίγοντας είδα το ψαλίδι πάνω στο γραφείο μου.... Το έπιασα λες και ήταν το μόνο πράγμα στον κόσμο που θα μπορούσε να με βγάλει από την μιζέρια.... Το θεώρησα ως την μόνη σωτηρία..... Ήθελα να κοπώ, να πονέσω πιο πολύ απ' ότι πονούσα εκείνη την στιγμή..... Προσπάθησα με όλη μου την δύναμη αλλά το μόνο που κατάφερα ήταν μια ροζ γραμμή που αχνοφαίνεται ακόμα στο χέρι μου.....
   Σήμερα στο σχολείο ήμουν σε απελπιστικά άθλια κατάσταση..... όλοι κατάλαβαν ότι κάτι τρέχει αλλά μόνο τρία άτομα με ρώτησαν τι έχω.... Καταρχάς τα μάτια μου ήταν πρησμένα από το κλάμα και όσο μέικ απ και να έβαζα δεν μπορούσα να καλύψω τις σακούλες που κρέμονταν από κάτω.... Δεν είχα διάθεση για τίποτα και το κακό είναι ότι ειδικά στις ώρες γενικής παιδείας, είχα χρόνο να σκεφτώ τα πράγματα και δεν μπορούσα να κρατηθώ..... Προσπαθούσα να μην σκέφτομαι αλλά μου ήταν αδύνατο.... Προσπαθούσα να μην κλάψω αλλά και αυτό δε το κατάφερα πλήρως....
   Η ΜΠ με είδε στο διάλειμμα και με ρώτησε τι έχω.... Δεν της είπα τίποτα και μου είπε ότι θα περάσει κατά το μεσημεράκι από το σπίτι να της πω.... Δηλαδή την περιμένω από ώρα σε ώρα...... Δεν ξέρω τι να της πω..... Σε μια τέτοια στιγμή συνειδητοποιείς ποιοι πραγματικά σε στηρίζουν και ποιοι όχι.... Και εγώ σήμερα στο σχολείο ένιωθα σκατά.... Νιώθω σαν η Μ που γνώριζα να πέθανε και δεν το αντέχω αυτό.... Νιώθω το κενό μέσα μου να μεγαλώνει και δεν υπάρχει τίποτα για να το γεμίσω.... Είναι το κενό που δημιουργούνταν από τις διακοπές των Χριστουγέννων και τώρα έγινε τόσο μεγάλο που πλέον το συνειδητοποίησα αν και αργά.....
   Και σήμερα συνέχισε να με αγνοεί....ΤΟ ΣΥΝΕΧΙΣΕ....... Συνεχίζει να με πληγώνει ακόμα και τώρα..... Πως μπορεί να μου το κάνει αυτό??? Σ εμένα??? Στην κολλητή της???? Μα γιατί???? :'(

XOXO That Girl